Baza pism
PL | EN
TWOJE KONTO
nie pamiętasz hasła? » zarejestruj się »
PISMO NA ŻYCZENIE

Nie znalazłeś pisma, którego potrzebujesz? Napisz,
a przygotujemy je w 48h (5 dni w tygodniu).

Musisz być zalogowany, aby móc skorzystać
z opcji pisma na życzenie.
Nie posiadasz jeszcze konta? Zarejestruj się.

SZUKAJ W SERWISIE
TERMINY ZWOLNIEŃ GRUPOWYCH
data publikacji 20-12-2013
„Zwolnienia grupowe” w rozumieniu art. 1 ustawy o szczególnych zasadach istnieją wtedy gdy w terminie 30 dni dochodzi do wypowiedzenia stosunków pracy z przyczyn nieleżących po stronie pracownika. Okres powyższy rozpoczyna się od daty złożenia pracownikowi pierwszego wypowiedzenia (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 września 1994 r., sygn. akt: I PRN 63/94), niezależnie od dnia w którym to nastąpiło (podobnie Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 29 marca 2001 r., sygn. akt: I PKN 334/00).
 
Ponadto do limitu „zwolnień grupowych” należy doliczyć porozumienia stron o rozwiązaniu stosunku pracy o ile nastąpiły z przyczyn niedotyczących pracownika, jeżeli w okresie wskazanym powyżej zawarto ich co najmniej 5.
 
Bardzo ważny jest fakt, iż ustawę o szczególnych zasadach stosuje się także do wypowiedzeń warunków pracy i płacy, które następują z przyczyn nie leżących po stronie pracownika. Przy czym szczególnym rodzajem „zwolnień grupowych” jest dokonywanie wypowiedzeń zmieniających warunki pracy i płacy z powodu utraty mocy obowiązującej układu zbiorowego pracy o ile są spełnione warunki wynikające z art. 1 ustawy o szczególnych zasadach … (tak też Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 maja 2007 r., sygn. akt: III BP 5/07). W przypadku wypowiedzeń warunków pracy i płacy miarodajne jest złożenie tych wypowiedzeń pracownikom w terminie 30 dni, nie zaś fakt, w ilu przypadkach dojdzie do rozwiązania stosunku pracy na skutek odmowy przyjęcia tych warunków przez pracowników.
 
Wskazać także należy, iż w przypadku gdy nie dochodzi do „zwolnienia grupowego” pracodawca zatrudniający co najmniej 20 pracowników dokonujący wypowiedzenia stosunku pracy z przyczyn nie leżących po stronie pracownika, to działanie pracodawcy podlega regulacji art. 10 ustawy o szczególnych zasadach, który nakazuje stosowanie jedynie niektórych przepisów tejże ustawy (art. 5 ust. 3-7 – ograniczający dopuszczalność wypowiedzenia stosunku pracy określonej kategorii pracowników i art. 8 – przewidujący dodatkowe świadczenia pieniężne dla zwalnianych pracowników) w razie konieczności rozwiązania przez pracodawcę stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, jeżeli przyczyny te stanowią wyłączny powód uzasadniający wypowiedzenie stosunku pracy. Powyższe oznacza, iż w tym przypadku w odróżnieniu od „zwolnień grupowych” przyczyna nie leżąca po stronie pracownika musi być przyczyną wyłączną. W innym razie, jeżeli istnieje kilka wskazanych przyczyn przez pracodawcę w oświadczeniu o wypowiedzeniu stosunku pracy leżących po stronie pracownika i po stronie pracodawcy, to nie istnieje konieczność stosowania przepisów art. 10 ustawy o szczególnych zasadach  (podobnie wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 listopada 2010 r., sygn. akt: I PK 81/10).
 
Autor: Grzegorz Trejgel, radca prawny w Kancelarii Prawa Pracy „Wojewódka i Wspólnicy” Sp. k.
 
Stan prawny: 20 grudnia 2013 roku
Podstawa prawna: ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r.  Kodeks pracy
 
Płatności obsługuje PayU
Unia Europejska radapracownikow.pl | 2O12